Ontslag na weigeren passende arbeid.

Als je door (langdurige) ziekte niet in staat bent om je eigen werkzaamheden uit te voeren, dan heeft je werkgever de plicht om samen met jou te kijken of er werkzaamheden zijn die je wel kunt uitvoeren. Dit wordt passende arbeid bij ziekte genoemd. In principe ben je verplicht om hieraan je medewerking te verlenen.

Passende arbeid
Onder passende arbeid wordt verstaan: alle arbeid die kort gezegd een werknemer aankan gezien zijn krachten en bekwaamheden, tenzij aanvaarding daarvan om redenen van lichamelijke, geestelijke of sociale aard niet van de werknemer kan worden gevergd.

Of je als zieke werknemer daadwerkelijk in staat bent om andere, passende arbeid te verrichten én of de aangeboden arbeid ook passend is, zal in eerste instantie moeten worden beoordeeld door de arbodienst of bedrijfsarts en uiteindelijk door de rechtbank.

Sanctie
Een werkgever heeft verschillende mogelijkheden als een zieke werknemer niet wil meewerken om passende arbeid te verrichten. Zo kan een werkgever overgaan tot het geven van een officiële waarschuwing, loonstaking en in het uiterste geval ontslag. Het opzegverbod bij ziekte wordt namelijk doorbroken indien een werknemer medewerking weigert aan zijn re-integratie, waaronder ook passende arbeid wordt begrepen.

Praktijkvoorbeeld
Recentelijk gaf de kantonrechter toestemming aan een werkgever om een zieke werknemer te ontslaan, omdat deze weigerde aan zijn re-integratie mee te werken. Zo wilde hij geen passende arbeid verrichten. Hierop gaf de werkgever de man een officiële waarschuwing en staakte de werkgever zijn loonbetaling. Niet veel later verzocht de werkgever ontbinding van zijn arbeidsovereenkomst.

De werknemer betoogde dat hij de aangeboden arbeid mocht weigeren omdat er niet van passende arbeid sprake zou zijn geweest. De rechter verwees daarbij naar het deskundigenoordeel van de bedrijfsarts, waar het tegenovergestelde uit bleek.

Omdat de werknemer niets had aangedragen waaruit bleek dat de arbeid niet passend zou zijn geweest, leverde het gedrag van de werknemer bij herhaling werkweigering op. Dat rechtvaardigde volgens de kantonrechter ontbinding van de arbeidsovereenkomst, zonder toekenning van een ontslagvergoeding.

(Bron: JuroFoon)