Doping, wat doet dat met je lichaam

De olympische spelen zijn weer begonnen, zal er deze keer weer een olympiër worden betrapt? Een aantal gebruikte middelen op een rij.

1. Tetrahydrogestrinon (THG) is een anabole steroïde, speciaal ontworpen zodat het niet is waar te nemen bij normale dopingtesten.

Wat het met je doet: Anabole steroïden verbeteren je prestatievermogen en helpen in het herstel. Ze stimuleren de productie van eiwitten, zodat de spieren groeien. Maar ze stimuleren ook de haargroei en maken je agressiever.

Betrapte atleet: De Amerikaanse atlete Marion Jones won 5 atletiek medailles (waaronder 3 gouden) tijdens de Olympische Spelen van Sydney in 2000. In 2007 werd ze (pas) betrapt op het gebruik van dit verboden middel en moest ze haar medailles inleveren.

Waarom je het niet moet nemen: ze ‘knoeien’ met je geslachtskenmerken, verhogen je risico op een hartaanval of beroerte en laten de teelballen krimpen.

 

2. Nandrolon is ook een anabole steroïde. Het houdt eiwitten in het lichaam vast.

Wat het met je doet: Net als andere anabole steroïden helpt nandrolon om spieren op te bouwen en vermoeidheid te verminderen. Het veroorzaakt minder androgene effecten en wordt daarom aangewezen als doping voor vrouwelijke atleten.

Betrapte atleet: Tijdens de Olympische Spelen van Los Angeles in 1984 zijn er zeven atleten betrapt op nandrolon. De eerste atleet die een medaille moest inleveren na een positieve test was de Duitse worstelaar Alexander Leipold.

Waarom je het niet moet nemen: Het verhoogt het risico op een hartaanval of beroerte. Nandrolon moet worden geïnjecteerd in diep spierweefsel: doorgaans je achterwerk.

 

3. Efedrine heeft invloed op het centrale zenuwstelsel en wordt gebruikt om gewicht te verliezen. De werking van efedrine is te vergelijken met adrenaline.

Wat het met je doet: Het vernauwt de bloedvaten, opent de longen, en verhoogt de hartslag en bloeddruk. Efedrine verhoogt het metabolisme en fungeert als een eetlustremmer.

Betrapte atleet: Tijdens de Olympische Spelen van München in 1972 werd dit middel gebruikt door de Amerikaanse zwemmer Rick Demont (400 meter vrije slag).

Waarom je het niet moet nemen: het veroorzaakt hartaanvallen, epileptische aanvallen en beroertes.

 

bron: The Atlantic